fox m.

Mislio sam više na originalne autore, ali mogu i remixi, što da ne.

@Lucky Jel možeš da promeniš naziv topika u npr. "The FSOL i ostala elektronska muzika" ili samo Elektronska muzika? Pošto bih postavio i druge autore, a ne bih da otvaram posebnu temu samo za njih. Izgleda da nema vremenskog ograničenja za editovanje, pa sam ja promenio.

Ima logike da neko kao on radi za najreakcionarnije elemente u državi. Sadašnji ili budući vlasnik picerije, mali biznismen, deli iste materijalne/klasne interese sa delovima mafijaškog aparata na vlasti, maltretirao druge kad je bio klinac, možda bio i sitni lokalni krimos/diler.

Retard ti mama ti što te rodila takvog nevaspitanog.

A da ti iscimaš svoju kitu malo umesto što mene stalkuješ?

@FATA Naravno da imam, kakvo ti je ovo pitanje i kakve veze ima sa temom? Jel se ovako ponašaš prema svakome ko je nov na forumu, pa taj mora da prođe kroz toplog zeca dok se ne unormališ u komunikaciji? Ii samo prema onome ko ti ne odgovara iz nekog razloga, politički, muzički ukus itd?

Jel volite elektro pionire RuRovci?

I live nastupi su joj fenomenalni. Poslednji iz Royal Albert Hall. Jedan malo stariji: I Homesick je sjajna.

Ja slušam ono što mi je lepo i što mi godi u nekom trenutku, ne obraćam pažnju na prestiž muzike, nacionalnost autora i šta će neko da misli o tome.

Iz Albanije.

Jel volite muziku ove lepotice poreklom iz naše južne komšijske zemlje? Sjajan glas, boja, promuklost. Može da otpeva šta hoće. Meni je prvi album omiljeni. U Be The One je prirodno lepa kao san.

Mislio sam više u osnovnom "biti dobar u nečemu" smislu sklonost, tj. u ovom slučaju matematika, programiranje i povezane oblasti. Za drugi pasus, razumem ti poentu sad.

Jesam ti stao na žulj nekako kad me ovoliko virtuelno ne podnosiš? Ugrozio neke interese u RL možda? Po ovom tvom modelu i ako se ne zezaš, ako si ispod proseka, živiš bolje od onoga ko je prosek? Na osnovu čega? U vezi matematike i Excela, jel znaš koji su zahtevi da bi aplicirao za poziciju kvantnog trejdera?

Kojih proseravanja?

Jeste vi sa foruma dosad nekome možda pomogli na taj način, imate formiranu mrežu poznanstava i onda preporučite nekog na mestu kome radite? Inače da, odnosi bazirani na poverenju su oduvek bili fundament koji podupire novac i čovekovu ekonomiju, kao što su o tome pisali Dejvid Grejber i Karl Polanji. @reki Ne izbegavam odgovore, nego mi je neugodno da o tako privatnim stvarima pišem na forumu sa ljudima koje ne poznajem u stvarnom životu. Šta bi ti značio taj podatak, sem za zajebanciju u diskusijama kao i dosad? Koji god da je, ja ću snositi posledice, bilo one loše ili dobre, nećeš ti.

4) je moja greška a 8 sa zagradom forumski softver automatski pretvara u smajli

Temu sam zamislio kao jednu wide range kritičku diskusiju o izboru karijernog i životnog puta u današnje doba. Obrazovanje za karijeru vs. obrazovanje za sve ostalo. Ozbiljnu temu hoću pls, nemojte da je minirate hejtom i šaljivim doskočicama. Za ljude čiji je položaj u klasnoj hijerarhiji takav da zavise od razmene rada (set znanja i veština) za novac da bi preživeli, na obrazovanje je poželjno da gledaju pragmatično, radi sticanja veština za ekonomsku samostalnost. Biti svoj čovek i imati svoj krov nad glavom i parče hleba što ranije kao jedan od glavnih ako ne i najvažniji cilj. Logika je sledeća: 1) Sreća, blagostanje i sloboda se grade dobrim odlukama u svakom aspektu života od što je moguće ranijih dana, u šta spada i planiranje važnih poteza unapred koliko god je to moguće spram svoje situacije. Ne može se živeti tako kao da ćete živeti 1000 godina. Pogrešno sagledavanje svojih sposobnosti, porodičnog okruženja, promena i prilika u zemlji i svetu ima svoje posledice. Treba biti iskren prema sebi, prepoznati i prihvatiti svoja ograničenja na vreme i dalje delovati u okviru njih. Fokusirati se na ono što možeš da kontrolišes. Ako uvidite da niste dovoljno dobri za nešto i da vas to smara, ne treba da trošite dragoceno vreme na to. U suprotnom, neuspesi će vas zarobiti. Na ličnom primeru to znam. Izaberite svoj životni put ili će on izabrati vas. 2) Nije sve za svakoga i ne treba da bude, te stoga ne treba sve ljude gurati u isti kalup 4-5+ godišnjeg fakultetskog puta kao što se to danas radi. Profesije za koje je najviše potrebno visoko obrazovanje, kao što su medicina, inženjerstvo, matematika, nauka, umetničke akademije nisu za svakog 3) Moramo da koristimo neke kriterijume za diskusiju, konkretno najvažniji je uspeh i kvalitet života i kako se oni mere. Treba pričati o ličnoj satisfakciji, stabilnosti i predvidljivosti koliko je to ostvarivo u današnje vreme, ne samo o novcu u X tački u budućnosti jer to potencijalno vodi u frustraciju i druge probleme. 5) Zaista postoje determinizmi da ih tako analitički označimo, koji utiču na uspeh i stavljaju mu limite na realni maksimum koji se može dostići. To su karte koje su nam podeljene i sa kojima moramo da igramo - prirodne i društvene datosti koje ne možemo da biramo pri rođenju, ali neke od njih mogu kasnije da se menjaju našim ličnim zalaganjem. Biološki (pol, urođene sklonosti i talenti), geografski (lokacija na planeti i prednosti koje ona sa sobom donosi, renta/unearned income na lokaciju što bi ekonomisti nazvali), porodični (koliko je normalno ili nije okruženje u kojem odrastate), klasni, istorijski (trenutak kada ste rođeni). Geografija je tu možda i najvažniji faktor od onih na koji ne možemo isprvs da utičemo. Prema Branku Milanoviću koji istražuje ekonomske nejednakosti, oko 60% razlike u dohotku dolazi od zemlje gde ste rođeni, 20% otpada na bogatstvo porodice i 20% je na vama lično kao pojedincu. I kao što kaže još jedan ekonomista Chang, naša individualna produktivnost je u velikoj meri kolektivna i zavisi od lokalnog okruženja u kojem funkcionišemo. Fakat je bolje biti rođen u Danskoj nego u Srbiji, i bolje je biti rođen u Srbiji nego u Bangladešu. 6) Danas široko zastupljene prekarijatske i bullshit job pozicije za koje zahtevaju visoko specijalizovane diplome za koje je potrebno deceniju i više školovanja. Akademske pozicije danas funkcionišu u publish or perish modu trke pacove doktorskih studenata i jedna je od najkežualizovanijih oblasti zapošljavanja. Dalje npr, baš dobro vam ide matematika i fizika, ali zašto biste to znanje koristili da najbolje godine života provedete buljeći u Excel 80 sati nedeljno kao neki kurčevi kvantni trejder ako to ne želite, dok rentijerske drtine od Lloyda Blankfeina za to vreme kupe kajmak. I što je još bitnije, da vam to negativno utiče na ostale, važnije aspekte života - zdravlje, partnerske i prijateljske odnose, slobodno vreme i hobije 7) Zanati imaju svoje prednosti, ne mogu se autsorsovati jer su fizički vezani za lokalnu i regionalnu privredu. Nema standardnog korpo i HR bulšita. Autonomija, balans posao-život, i diskonektovanje sa posla posle završetka istog. I radi se sa konkretnim stvarima, ne sa apstrakcijama. To doduše ne znači da su imuni na zatvaranje radnje ili fluktuacije u ekonomiji zbog smanjenja potražnje za njihovim proizvodima i uslugama usled jeftine konkurencije masovno proizvedenih sranja. 😎😎 Zakon ponude i potražnje koji u ekonomiji deluje poput zakona gravitacije u fizici 9) Razumeti funkcionisanje compound interesta/složene kamate i iskoristiti njenu moć, i početi štedeti i investirati što ranije, što će omogućiti opciju izlaska sa tržišta rada za X godina/decenija ranije ili veću finansijsku sigurnost u starosti 10) Kritika fakultetskog obrazovanja kao velikog biznisa, i diplome radi diplome, i prestiža, a ne radi konkretnog znanja. Pogledati scenu iz Dobrog Vil Hantinga. Roditelji i prijatelji su ili nedovoljno upućeni ili gledaju sa visine na "plave okovratnike" i zanatlije ili su zainteresovani za prestiž da njihovo dete ima visoko obrazovanje, umesto da ide na zanat. Nisu svesni da i od takve vrste zanimanja može normalno da se živi. 11) Jedno opšte potrošačko okruženje gde se svi pokušavaju pretvoriti u karijerno opsednutog građanina koji će da hrani monstruma od ekonomskog modela. Ljudi su podstaknuti da se fokusiraju na idealizovane, lako marketabilne koncepte uspeha koji stavljaju njega/nju u jedno stanje izolovanosti, gde počinje da veruje brendovima koje troši, socijalnim mrežama i influenserima, pretvaranje društvenih pokreta u Fortnite eventove. Insistiranje na ideji da ljudi, naročito siromašniji, ne žele porodicu, ne žele decu, već želite mesto na ovom imaginarnom brodu koji će vam pružiti sve što ste oduvek želeli, telefon od 2k$, pametni sat od 1k$, poslednji Tesla model, put u Dubai. I ne zaboravite da budite rezilijentni i uzmete ove pilule za probleme mentalnog zdravlja. 12) Za obrazovanje u drugom, humanističko-naučnom smislu, da ga tako nazovem, u današnje vreme formalna edukacija nije neophodna. Javne biblioteke, internet, e-čitači, dokumentarci, radionice, kursevi, podkasti. Za čitanje antropologije, filozofije, istorije, naučno popularne literature potrebno formalno visoko obrazovanje.

Jel znate za ovog slovenačkog cara i sjajnu muziku koju pravi? Denis Jašarević (born 19 October 1984), known by his stage name Gramatik, is a Slovenian electronic music producer, originally from Portorož, Slovenia. He currently resides in New York City.

Blejd Raner iz Bora.

Nek prebaci Lucky onda tamo.

Jeste upoznati sa ovim fenomenalnim filmovima? https://www.criterion.com/boxsets/934-the-qatsi-trilogy?srsltid=AfmBOopmf9AHqoG-oI0fByrFNco5C7OcMakdAQlDOVS0xdISrW2GMbIv A singular artist and activist, Godfrey Reggio is best known for the galvanizing films of The Qatsi Trilogy. Astonishingly photographed, and featuring unforgettable, cascading scores by Philip Glass, these are immersive sensory experiences that meditate on the havoc humankind’s obsession with technological advancement has wreaked on our world. From 1983’s Koyaanisqatsi to 1988’s Powaqqatsi to 2002’s Naqoyqatsi, Reggio takes us on a journey from the ancient to the contemporary, from nature to industry, exploring life out of balance, in transformation, and as war, all the while keeping our eyes wide with wonder. An unconventional work in every way, Godfrey Reggio’s Koyaanisqatsi was nevertheless a sensation when it was released in 1983. This first work of The Qatsi Trilogy wordlessly surveys the rapidly changing environments of the Northern Hemisphere, in an astonishing collage created by the director, cinematographer Ron Fricke, and composer Philip Glass. It shuttles viewers from one jaw-dropping vision to the next, moving from images of untouched nature to others depicting human beings’ increasing dependence on technology Koyaanisqatsi’s heterodox methods (including hypnotic time-lapse photography) make it a look at our world from a truly unique angle. Five years after Godfrey Reggio stunned audiences with Koyaanisqatsi, he again joined forces with composer Philip Glass and other collaborators for a second chapter. Here, Reggio turns his sights on third-world nations in the Southern Hemisphere. Forgoing the sped-up aesthetic of the first film, Powaqqatsi employs a meditative slow motion in order to reveal the beauty of the traditional ways of life in those parts of the planet, and to show how cultures there are being eroded as their environments are taken over by industry. This is the most intensely spiritual segment of Reggio’s philosophical and visually remarkable Qatsi Trilogy. Godfrey Reggio takes on the digital revolution in the final chapter of his Qatsi Trilogy. Through a variety of cinematic techniques, including slow motion, time-lapse, computer- generated imagery, and found footage, the film tells of a world that has completed the transition from the natural to the artificial. Globalization has been accomplished, all of our interactions are technologically mediated, and all images are manipulated. From this (virtual) reality, Reggio sculpts a frenetic yet ruminative portrait of an era in which the cacophony of “communication” has rendered humankind effectively postlanguage.

Život uz četiri prečišćivača vazduha: Kakav vazduh se diše u Srbiji? 14. novembar 2024, Sonja Gočanin i Gordana Ćosić Aleksandra Radenković iz beogradskog naselja Batajnica za Radio Slobodna Evropa (RSE) kaže da je zabrinuta za svoje zdravlje jer vazduh u delu grada gde živi može da se vidi i ima izrazito neprijatan miris. "Vazduh ne može da valja zato što vrlo često srećem da je samo jedan vozač u automobilu, što stvara dodatno zagađenje od gasova automobila i generalno sve manje ljudi se oslanja na gradski prevoz", kaže ona. Nađa iz Beograda svaki dan započinje praćenjem kvaliteta vazduha na aplikacijama i najviše brine zbog svoja četiri unuka, od kojih jedan ima astmu, kao i za svog psa. "Imam četiri prečišćivača (vazduha) u kući", kaže ona. I Nebojša iz Beograda ima više aplikacija za merenje kvaliteta vazduha. "Najveći problem je koliko vidim u tim lokalnim ložištima i tu bi trebalo nekako motivisati građane da pređu na neki drugi način zagrevanja tokom zime", smatra on. Izveštaji i upozorenja nadležnih institucija u Srbiji o zagađenom vazduhu obeležili su i ove godine početak grejne sezone. Grad Beograd upozorio je u oktobru da predstoje "epizode" zagađenja vazduha. Na zagađenje upozoravaju i stručnjaci. Oko 5,3 miliona građana je u ovom trenutku izloženo zagađenom vazduhu, napisao je 9. novembra na društvenoj mreži X Dejan Lekić, kreator aplikacije "Xeco" koja pokazuje podatke o kvalitetu vazduha u Srbiji. Lekić je naveo i da u tom trenutku oko polovina populacije u Srbiji udisala "izuzetno loš vazduh". "Preklopio sam podatke o broju stanovnika u opštinama u Srbiji iz popisa sa podacima srednjih vrednosti (za taj dan), u ovom slučaju, suspendovanih čestica u vazduhu za te opštine", objašnjava Lekić za Radio Slobodna Evropa (RSE). Sličnu sliku pokazuje i državni Program zaštite vazduha u Srbiji od 2022. do 2030. navodeći da je 2019. skoro polovina stanovništva Srbije (44 odsto) živela u područjima u kojima je vazduh zagađen. Različiti podaci o zagađenju vazduha Ipak, koliko je vazduh u Srbiji zagađen na dnevnom nivou različito govore podaci državne Agencije za zaštitu životne sredine i podaci na privatnim mobilnim aplikacijama jer koriste različite indekse kvaliteta vazduha. Podaci Agencije pokazuju nešto bolji kvalitet vazduha jer je kriterijum koji koristi "blaži", objašnjava Dejan Lekić, kreator aplikacije "Xeco". "Aplikacija 'Xeco' koristi evropski indeks kvaliteta vazduha. On je nešto oštriji. Ako pogledate koncentracije samih materija, one su identične, razlika je u tome kako se one interpretiraju", kaže Lekić. Tako, na primer, zagađenje od 32.6 µg/m3 suspendovanih PM2.5 čestica u vazduhu u Negotinu u istočnoj Srbiji 14. novembra Agencija interpretira kao – prihvatljiv vazduh. Ovaj isti podatak, prema Evropskom indeksu, znači da je vazduh lošeg kvaliteta. Iz Agencije za zaštitu životne sredine nisu odgovorili na pitanja RSE o tome zbog čega ne koriste Evropski indeks kvaliteta vazduha i za koliko mesta u Srbiji ne postoje adekvatna merna mesta kvaliteta vazduha https://www.slobodnaevropa.org/a/zagadjenje-vazduh-mere-srbija/33202361.html

The beauty industry is hiding an ugly secret. In the forests of eastern India, thousands of adult and child miners dig for mica, the holy grail mineral which gives cosmetics and cars the iridescent shimmer. From underground ghost mines to communities living in forests camps and crude workshops, we uncover the conflict and controversy behind the trade – as global companies continue the pursuit of radiant beauty. On this episode of Shady, our host, Lexy Lebsack explores the unethically sourced ingredient that's in almost all makeup products. She travels to the mica mines in India to uncover the truth about child labor rings behind this mineral. Watch Shady to see what really goes into making your makeup! Ceo Shady serijal je dobar btw. Shady is the side of the beauty world you haven't seen. Hosted by Refinery29 Senior Beauty Editor, Lexy Lebsack, the series swivels between the unexpected and uplifting, dives deep into the dark underbelly of beauty, gives a voice to those trampled by this quickly growing industry, and questions what it’s all worth. From counterfeit makeup to skin trafficking for cosmetic procedures, we go there.

Mrš i ti onda.

Čemu ovakva reakcija iskreno?